Przygotowania

Zimno ! Brrrr ... Kubek  herbaty z sokiem malinowym ogrzewa dłonie. Kaloryfer  poci się od nadmiaru kalorii. Cisza huczy swoją muzyką w uszach. Zagłuszam ją  szelestem przewracanych kartek  i brzęczeniem łyżeczki. Mój status ? W trybie oczekiwania.

Prezenty już kupione, lada dzień zaprosimy choinkę do domu. Lampa znów powędruje do piwnicy, a fotel będzie musiał się przeprowadzić na drugą stronę pokoju. Pojawią się kartony pełne połyskliwych bombek i brzęczących dzwoneczków. Zapanuje chaos, wybuchną spory w pokoju dzieci, jakie zabawki powinny ozdobić ich drzewko w tym roku.  Wystrojona choinka zaanonsuje nadejście świąt swoim zapachem.

Jeszcze tylko kilkanaście dni !  Czas sfinalizować pewne sprawy, odkurzyć wyrozumiałość i cierpliwość, które wystraszone codziennością pochowały się gdzieś po kątach. Ale ja je znajdę. I zaproszę na Wieczerzę Wigilijną.

Pozdrawiam - M.

************************ 

PS   - trzymajcie za mnie kciuki, w sobotę zdaję egzamin ! I posłuchajcie koniecznie  - klik !

Przepis na Święta

Pierwszy tydzień adwentu. Najwyższy czas przygotować menu, ustalić szczegóły, zaplanować wszystko dokładnie. Kalendarz puchnie od notatek ! 

Dla M. koniecznie pierogi z kapustą i grzybami ( kupić tę dobrą kapustę, co zawsze,  cebulę, pieczarki i grzyby suszone ). O. - śledzie ( zamówić płaty do zrobienia u pani  w sklepiku obok bloku ) ... Z grzybkami czy w śmietanie z czosnkiem ? ( uzgodnić ! ). B. - grzybowa ! - koniecznie z borowików ( nie zapomnieć o borowikach ... " mamo, twoja grzybowa jest najlepsza na świecie! " ). 

Co jeszcze ?  Chrzan z jajkami - do karpia ( pamiętać o jajkach !... o dużej ilości jajek...  ), sałatka - do śledzi ( jabłko, gotowany ziemniak, ogórek kiszony, cebula ),  galaretki drobiowe  ( + groszek, jajko, marchewka i ... ocet balsamiczny ),  karczek pieczony            ( hmmm ... a może jednak boczek ? tak kilo - kilo dwadzieścia ... ),  pasztet ?!  ( ale jeżeli już, to tylko z przepisu  Grażyny ).  Bigos ! ( łopatka, wołowina, boczek + kiełbasa, powidła śliwkowe, jałowiec, grzyby ).  Sałatki ?  tylko jakie ?  - uzgodnić. Na pewno tą do łososia, na spodach z kruchego ciasta. No i roladki wołowe w pierwszy dzień Świąt ( wołowina pieczeniowa, słonina, ogórek, marchewka, seler, cebula ... i wykałaczki ! ). A może halibut pieczony  z warzywami ? ( rękaw do pieczenia ). Uzgodnić.

Teraz tylko spisać wszystkie życzenia i kulinarne smaczki, wypisać produkty i  podzielić całość prac na dni. Doprawić uśmiechem, szczyptą humoru i opłatkiem. Całość wymieszać ze śniegiem oddzielonym od żółtek, wlać 1/2 fiolki zapachu pieczonych pierniczków i okrasić wspólnie śpiewanymi kolędami. Gotowe !

Pozdrawiam - M.

 

*****************************

Nie wytrzymałam ! zawsze dekoruję dom prawie w ostatniej chwili, ale w tym roku nie dałam rady, no nie mogłam się powstrzymać ; ) Tu i ówdzie robi się więc  świątecznie i zimowo.
Na zdjęciach widać śliczne poszewki w gwiazdki, które kupiłam u Marty z bloga
Little Dreams ( klik ! ). Marta, poszewki są naprawdę cudne, dziękuję :D
Witam nowych obserwatorów, jest mi naprawdę baaaaaardzo miło ! M.

Oczekiwanie

  

Gdyby chcieć zdefiniować całe to przedświąteczne zamieszanie, nadać mu certyfikat ISO i przydzielić kod kreskowy - okazałoby się, że trzeba odrzucić wszelkie procedury i znane sposoby klasyfikacji .  Dlaczego ? Bo nie pasują. Nie przewidują marginesu na nieracjonalne zupełnie dzianie się zdarzeń. 

Bo jak wytłumaczyć to, że smażony na maśle karp i barszcz z uszkami podawane innego dnia, niż ten wigilijny, nie smakują wcale tak samo ? Skąd ta wewnętrzna gotowość do bycia dobrym ? Jak to się dzieje, że nagle odnajduje się uśmiech, który  dawno temu gdzieś się zawieruszył ?

 

 
Lubię ten niesamowity czas. Skrzypienie śniegu pod butami i zaczerwienione od zimna policzki. Pomalowane przez mróz szyby i zapach zielonego drzewka. Przedświąteczny rozgardiasz i mąkę rozsypaną przy rodzinnym lepieniu pierogów.

*****************
 

 Niedziele adwentu. Oczekiwanie na magię świąt, która kolejny raz sprawi, że każdy będzie miał szansę ocalić w sobie coś z dziecka. Już w najbliższą niedzielę rozpoczynamy  odliczanie.

  

Pozdrawiam - M.

*****************

Mój adwentowy wianek - splątane korzenie i gałązki pobielone farbą. Świece, zawieszki z cyferkami oznaczającymi kolejną niedzielę adwentu. I bombki. Mleczne, błyszczące, zmrożone. Pod prąd.

 

Pod niebem pełnym cudów

Otulona ciepłym kocem przeglądam stosy gazet. Szukam inspiracji. Internet mruga porozumiewawczo zielonym oczkiem routera. Enya  w zimowo - świątecznym wydaniu
( ... na absolutnie rewelacyjnej płycie " And Winter Came...." -->KLIK! ) podsyca wyobraźnię i  jak wehikuł czasu   przenosi w odległą przeszłość. Do domu z dzieciństwa.

Myślę już o świętach. Planuję zakupy, czekam. Każdego dnia  pomysły na dekoracje stają się coraz bardziej precyzyjne. Bardzo lubię ten czas - przed. I choć mam wrażenie, że to "przed" z roku na rok zaczyna się coraz wcześniej, to nieodmiennie  - mimo upływu lat - odczuwam dreszczyk emocji. 

Tak, myślę już o świętach. Czekam -  na magię zmian i wszelakich postanowień. Na spełnianie ich - pod świątecznym niebem pełnym cudów. 
 

Pozdrawiam - M.



Odpowiedź

Codzienna bieganina. Pogoń za nieuchwytnym. Kłótnie o drobiazgi. Wściekłość , bo nie wychodzi i złość, że jednak coś wyszło. Ale innym. Nadgodziny.   Kilogramy zakupów taszczonych na trzecie piętro. Zmęczenie . Sprzeczka  z powodu skarpetki rzuconej gdzieś w niewłaściwym miejscu i w niewłaściwym czasie. Nieporozumienia wynikające z niedomówień i zatkanych celowo uszu. Po co ?

Przecież  szczęście nie chodzi w skarpetkach, a sensu życia nie odnajduje się płacąc rachunek za schab bez kości. Gdzie więc są ? Pewnie gdzieś pomiędzy. Ubrane w codzienność nawet nie myślą dawać znaku życia. Trzeba rozglądać się uważnie i wytrwale szukać. Chwilami wydaje mi się, że znalazłam. Chwilami -  kiedy zapominam  zatkać uszy i nie słyszeć. Gdy trepki zostawione po niewłaściwej stronie futryny po prostu kojarzą się z kimś, kogo kocham. W pogoni za    nie - wiadomo - czym     gubię gdzieś to, co najważniejsze.

Cały czas uczę się  nie mijać tego, co w życiu kluczowe. Nie pozwalać na to, by mało istotne sprawy przejęły kontrolę . Tworzę nowy porządek i odnajduję sens - gdzieś pomiędzy. Chcę zdążyć przed upływającym czasem, zanim zabierze mi wszystko, odbierając jednocześnie sens   wszystkiemu.

Pozdrawiam - M.

PS - Jesień na całego ! dynie  w wersji mini, taca z różnościami, kilka doniczek i tealightów.
 Spokój ( kocham ten stan ! ... )  .

Na jesienne chłody

Jesień szeleści pod stopami kolorami liści. Pachnie dymem z ogniska. Rozleniwia. Zwalniam bieg. Coraz więcej spraw wypełnia listę rzeczy ważnych i do zrobienia. Posegregować papiery ? Jutro. Oberwać zeschnięte liście pelargonii ? Zdążę. Zwijam się w kłębek i nakrywam kocem głowę. Jest ciepło i bezpiecznie. Nawet kłótni dzieci nie słychać aż tak bardzo. I niech tak zostanie. Od soboty tuż obok kanapy stoi wielki kosz . Z dodatkowym kocem i miękką poduszką. Wystarczy sięgnąć ręką. A kiedy się już sięgnie, od razu robi się jeszcze ciszej. Już próbowałam. Naprawdę działa.

Pozdrawiam - M.

PS - bardzo wszystkim dziękuję za przemiłe komentarze pod ostatnim postem : )

Miara sukcesu

Kiedyś pytana o to, czym jest sukces, bez wahania odpowiadałam, że sukces to zdobywanie. Pierwszego miejsca i głównej nagrody. Wygrana na  najwyższym podium. Laur zwycięstwa i aplauz publiczności. Czy rzeczywiście ? Im dłużej ze sobą przebywam i słucham swoich myśli, im więcej toczę bitew z brakiem pewności siebie -  tym bardziej dochodzę do wniosku, że największy sukces, to umiejętność pokonywania własnych słabości. Lęków , obaw i ograniczeń. I mimo że takie ciche zwycięstwa pozbawione są świateł jupiterów, nie pisze się o nich na portalach internetowych - są równie ważne. Mój sukces nie ugina się pod ciężarem złotego medalu. Dojrzewał powoli. Z każdym telefonem od redakcji, z każdym dodatkowo wysłanym zdjęciem. Aż wreszcie, trzy tygodnie temu  rozdzwonił się dzwonkiem telefonu w mojej torebce. Zaanonsował się, gdy przemiła redaktor naczelna miesięcznika "MM",  pani  Dorota Jaworska, poinformowała mnie o zajęciu drugiego miejsca w konkursie na najpiękniej zaaranżowany balkon 2013r. Pyszni się w najnowszym, listopadowym wydaniu "Mojego Mieszkania" .

**********************
  

Miara sukcesu ? Uznanie dla tego, co robię. Przychylność fachowców i ... skrzydła u ramion, które  ze szczęścia unoszą aż do nieba. I to jest dopiero sukces !

Pozdrawiam - M.

PS - a tak wyglądało  moje lato mieszczucha nagrodzone przez MM drugim miejscem :) --> KLIK !



Niedziela

Niecierpliwie wyczekiwany niedzielny, leniwy poranek. Kawa o smaku świętego spokoju. Upływ czasu, który  nie przynosi nerwowego ucisku w żołądku i natrętnej myśli - spóźnię się ! Rodzinny obiad , będący w ciągu tygodnia  marzeniem wręcz  niemożliwym do spełnienia. Przytulna miękkość kanapy. Ciepłe objęcia koca.

   

Niedziela. Brak pośpiechu.  Dystans mający zbawienne  skutki dla tak potrzebnej w życiu równowagi ducha. Klimat budowany światłem,  kolorem i drobiazgami, które pomagają postawić kropkę nad   "i".   Radość z detalu umożliwiającego subtelne zmiany. Plany i aranżacje skrzętnie notowane i precyzyjnie obmyślane. 

Niedziela. W domu. Niedługo będzie dla mnie luksusem .... Póki co, planuję kolejne "wnętrzarskie zakupy", by z jeszcze większą niecierpliwością czekać na domowy  free time. W niedzielę.

  

Pozdrawiam - M.

Ostatni dzień lata

 

Zimno. Wietrznie. Słońce z rzadka wygląda zza ciemnych, nabrzmiałych deszczem chmur. Pada. I nastrój też - (s)pada. I właśnie mój też(s) padł. Na tyle głęboko , że stare dobre sposoby
( tarta z jabłkami, dobry film, zakupy, ulubiona muzyka ) - nie działają. Tymczasem choróbsko zatacza drugie koło. 3/4 rodziny znów siąpi i smarka. 1/4  ( córka ) nie  chodzi do szkoły od wtorku. Ja ( czyli 2/4 ) łykam, co się da, od czwartku. Syn ( 3/4 ) wczoraj został zabrany ze szkoły do domu. M. ( 4/4 )   trzyma  się. Jeszcze.

 

W celu poprawy kondycji 4/4 członków rodziny ( M. ) dokonałam mało kontrolowanego zakupu. Bardzo męskich w charakterze  ceramicznych  podkładek.

 I jesień może się już sprowadzać na dobre .

  

*****************

 Tym marudząco - narzekającym akcentem kończąc, z wieeelką  jednak  nadzieją  na odrobinę lata jesienią  - pozdrawiam - M.

Chorujemy

  Zaczęło się od najmłodszego w rodzinie. Cztery dni z wysoką temperaturą, bolącym gardłem , brakiem apetytu i nudnościami.  I marudzeniem .Wizyta u lekarza. Noooo ... to tylko wirus. Leczymy tym, co do tej pory, a jak pojawią się powikłania ( ucho, trudna do zbicia temperatura ), to proszę przyjść jeszcze raz. Kolej na mnie. Zwykłe leki nie pomagają. Dwa dni robocze bez konkretnego leczenia, bo ... pani doktor już ma na dzisiaj komplet. Podejście trzecie i  - antybiotyk. Niby lepiej, ale każdy wieczór kończy się  wygrzewaniem pod kocem i przytulaniem poduchy.  Córka ---> katar + gardło = niewinne złego początki. M. dziś rano - coś czuję w gardle ...  

Czekam na przesyłki zamówionych elementów do zrobienia cukiereczków, a potem tylko  malowanie i przecieranie. Dziewczyny, przepraszam za tą zwłokę, ale wszystko idzie jak po grudzie. Przerwy urlopowe na Allegro, cała rodzina chora. Ale dam radę .

Ostatnio dostałam kilka wyróżnień. Dziękuję za nie bardzo.

Tymczasem - wciąż chora i na dodatek rozbita i osłabiona przez antybiotyk -  pozdrawiam - M.  

  

PS - Moje ostatnie obserwacje potwierdziły wcześniejsze przypuszczenia,  że chory mężczyzna   ( nawet ten mały ... )   -  to prawdziwy kataklizm ...