Pokazywanie postów oznaczonych etykietą hiacynty. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą hiacynty. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 2 lutego 2014

Wyhamowanie



Dwa tygodnie wolnego przede mną. Od pracy, od roboczych tygodni kończących się równie roboczymi weekendami. Od rozpaczliwego szukania chwili tylko dla siebie. Muszę wcisnąć  reset  i naładować akumulatory, zanim znów wpadnę w wir pracy i dodatkowych zajęć. Za dużo spraw i ludzi odłożyłam na później. Muszę   je / ich   teraz dogonić. Muszę przekonać się raz jeszcze, że cisza potrafi mówić i poczuć komfort słuchania siebie. Wyspać się po prostu ( sic ! ), by kolejny raz dojść do wniosku, że zdecydowanie najciekawszy świat, to ten między poduszką a policzkiem. Znaleźć czas na zwyczajną rozmowę, spokojne wypicie porannej kawy. I na ludzi. Na pisanie, pozwalające przepuszczać słowa przez filtr osobowości.  Na książki, pichcenie, dom.  Na życie po prostu !

**********************
 A wnętrzarsko ?  Intensywnie myślę o kupnie lampy do pokoju dziennego ( trudno uwierzyć, ale nie mam jej od dłuższego czasu )  i o zagospodarowaniu na nowo podświetlanej wnęki. W planie szklane pudełka Agi i czarno - białe zdjęcia z wakacyjnej wyprawy do Wenecji ( relacja tutaj --> klik ! )

Pozdrawiam - M.



**********************
PS - Wasze komentarze sprawiają mi niesamowitą radość !  Już się bałam,że moja pisanina nikomu nie jest potrzebna ( poza mną samą  ), że to nie miejsce na taki emocjonalny ekshibicjonizm. Bo tylko wnętrzarsko powinno być. Zmiany, ruch, nowości i to, co modne. Dziękuję :)

wtorek, 28 stycznia 2014

Kolor wyobraźni


 

Biały, zielony, srebrny. W dowolnym zestawieniu i z tendencją do niezdrowej przesady. Szkło, metal, hiacynty - w dużym natężeniu i z brakiem jakichkolwiek ograniczeń. Lubię to szlachetne połączenie materiałów i barw, które  tak mocno działa na moją wyobraźnię. Od kilku dni przyglądam się pąkom hiacyntów i czekam na ich zapach. Na przekór zimie i zziębniętym dłoniom. Wbrew dacie w kalendarzu .


Na złość ujemnym wskazaniom na skali Celsjusza  wypełniam dom kolorem. Białym, zielonym, srebrnym. Na razie. Pobudzam wyobraźnię i nasycam ją barwami, bo przecież " życie człowieka ma kolor jego wyobraźni " / Marek Aureliusz /.
Zrzucam  przy okazji ciężar dorosłości i szukam w sobie dziecka, by moje życie nabrało odpowiedniego koloru.



Pozdrawiam  - M.