Poza zasięgiem

 
 Od kilku dni przytulam się do bezpiecznego domu. Łykam święty spokój w gorzkich tabletkach przepisanych mi  na zdrowie i w obronie przed "leukocytami w setkach" z niepokorną florą bakteryjną.

Nie mogę dogonić  samej  siebie  w potwornym rozchwianiu i dezorientacji wywołanej 400 miligramami wykupionej na receptę norfloksacyny.

Walczę jednocześnie z okropnie ciężką głową. Z ciszą bezwzględnie huczącą mi gdzieś w środku rozbieganych myśli. Nie mogę sobie  znaleźć miejsca od nadmiaru chęci, niedokończonych działań i niezapisanych jeszcze zdań.

 Od przerwy w pisaniu. Od niewygodnych chwil i mało pozytywnych zdarzeń. Toksycznych znajomości, od których nie sposób uciec. Na szczęście chwilowo jestem poza zasięgiem. Ludzi, zdarzeń i emocji. Nieczynne z powodu L4. Do odwołania.

Z nadzieją na rychły powrót do zdrowia pozdrawiam - M.

 
********************

Nareszcie mam lampę ! Dużą, ciężką i bardzo industrialną. Czarną. Nisko zawieszoną. Kontrowersyjnie zaczepną dla przechodzących obok głów :P

 ********************

PS - 20 listopada ukaże się kolejna płyta Enyi. Nie mogę się już doczekać ! Posłuchajcie singla promującego nowy krążek --> klik !

Przykrótkie myśli

 

Są takie chwile, kiedy między jednym napisanym tekstem a drugim wyobrażonym słowem myśli stają się najzwyczajniej w świecie trochę przykrótkie. Zbyt kuse na wielkie sprawy i jeszcze większe problemy.  Są momenty, gdy ubrany przed wyjściem z domu uśmiech nagle zaczyna uwierać. Nie tak łatwo go usunąć, choć wiem, że  nie jest prawdziwy -  nie pasuje do właśnie komentowanych przez innych wydarzeń. Gdy zrzucona z siebie złość  nie odpełza na tyle daleko, by można było odetchnąć z ulgą. Gdy człowiek  - bezwiednie i zupełnie nie - chcący - zaczyna nasiąkać niewygodnymi emocjami serwisów informacyjnych, a statystyka dzienna przeraża amplitudą coraz wyższych wzlotów  i  bolesnych  spadków aż na samo dno. Właśnie wtedy ukrywam pod pozorem  niewzruszenia to, co bardziej we mnie  wrażliwe i  niedotykalne dla innych. Chowam się  za niedoskonałą grą i wyuczoną przed lustrem miną, by bronić miękkiego od uczuć środka. Unikać ciosów zadawanych przez kolejne polityczne absurdy. Robię jednocześnie mądre miny wszystkowiedzących znawców tematu i bezmyślnie potakuję głową pełną wątpliwości i pytań, na które nie znajduję odpowiedzi. Zmieniam zdanie jak rękawiczki, zależnie od temperatury otoczenia i gwałtowności emocjonalnych burz. Na szczęście -  u siebie mogę  być sobą. Wyłączyć radio  i krzyczący newsami telewizor. Odsłonić moje niedotykalne i pozwolić sobie  -  na bardzo świadomy dystans od pełnego afer i przekrętów świata polityki czy wywołujących kontrowersje pigułek o specyficznych właściwościach. Na piękną codzienność ze wszystkimi smakami życia. Na przykrótkie myśli, które nie rażą nikogo.

Pozdrawiam - M.

************

Wciąż jestem pełna rozterek i wątpliwości. Waham się i próbuję zebrać na odwagę.  W czym rzecz ? Blog Roku 2014. No właśnie.W tym przypadku moje myśli też okazują się przykrótkie.

************

 * Pięć godzin później - zgłosiłam !