Telefon

 Późne piątkowe popołudnie. Nagły dźwięk telefonu wyrywa mnie ze snu. Tak mnie boli głowa !  Nieznany numer na wyświetlaczu  nie zachęca  do odebrania połączenia. Chowam się z powrotem pod koc. Przyciskam dłonie do uszu, starając się  stłumić dobiegający z oddali sygnał. Odebrać ?...  Nie odebrać ?...  Telefon dzwoni coraz bardziej natarczywie. Wygrywana głośno melodia  staje się naprawdę nie do zniesienia ! Czuję, że znienawidzony dźwięk zaczyna wiercić ogromną dziurę w mojej głowie.  Odebrać ?...  Nie odebrać ?...  Wszystko jedno - byle tylko  wreszcie zapanował  święty spokój !

*************************

Tak ?... Słucham !...  Dzień  dobry... planujemy... cykl prezentujący balkony laureatek... na prośbę czytelników ... czy zgadza się pani ? ... Tak, tak ...  zdjęcie balkonu ukaże się w kwietniowym wydaniu.... Dziękuję !...  Do usłyszenia ! ...


*************************

Przez dłuższą chwilę z niedowierzaniem przyglądam się trzymanemu w dłoni telefonowi.

Zawsze myślałam, że takie rzeczy spotykają wyłącznie innych. Czy zazdrościłam ? Raczej nie, bo nie potrafiłam sobie nawet wyobrazić, że mogłabym być na ich miejscu. Tych lepszych, niebywale zdolnych. Przyglądałam się im więc - stojącym na piedestałach sławy, popularności i talentu. Z niekłamanym podziwem przeglądałam strony kolorowych czasopism, czytałam newsy i słuchałam o sukcesach, zwycięstwach, umiejętnościach. A dziś ?  Ustawiam się cichutko na końcu długiego szeregu dobrze znanych blogerek. Przeglądam kwietniowy numer "Mojego Mieszkania"   i z wielką dumą patrzę  na mój miejski ogród . Na trzecim piętrze. W jednym z ulubionych miesięczników. I czuję, że  znów mam skrzydła u ramion, które ze szczęścia unoszą aż do nieba. 

Pozdrawiam - M.

PS -  Pierwszy raz o konkursie   pisałam  tu  -->  klik ! Zajrzyjcie też koniecznie do kwietniowego numeru "Mojego Mieszkania" - jest naprawdę wyjątkowy .

Miara sukcesu

Kiedyś pytana o to, czym jest sukces, bez wahania odpowiadałam, że sukces to zdobywanie. Pierwszego miejsca i głównej nagrody. Wygrana na  najwyższym podium. Laur zwycięstwa i aplauz publiczności. Czy rzeczywiście ? Im dłużej ze sobą przebywam i słucham swoich myśli, im więcej toczę bitew z brakiem pewności siebie -  tym bardziej dochodzę do wniosku, że największy sukces, to umiejętność pokonywania własnych słabości. Lęków , obaw i ograniczeń. I mimo że takie ciche zwycięstwa pozbawione są świateł jupiterów, nie pisze się o nich na portalach internetowych - są równie ważne. Mój sukces nie ugina się pod ciężarem złotego medalu. Dojrzewał powoli. Z każdym telefonem od redakcji, z każdym dodatkowo wysłanym zdjęciem. Aż wreszcie, trzy tygodnie temu  rozdzwonił się dzwonkiem telefonu w mojej torebce. Zaanonsował się, gdy przemiła redaktor naczelna miesięcznika "MM",  pani  Dorota Jaworska, poinformowała mnie o zajęciu drugiego miejsca w konkursie na najpiękniej zaaranżowany balkon 2013r. Pyszni się w najnowszym, listopadowym wydaniu "Mojego Mieszkania" .

**********************
  

Miara sukcesu ? Uznanie dla tego, co robię. Przychylność fachowców i ... skrzydła u ramion, które  ze szczęścia unoszą aż do nieba. I to jest dopiero sukces !

Pozdrawiam - M.

PS - a tak wyglądało  moje lato mieszczucha nagrodzone przez MM drugim miejscem :) --> KLIK !



A może by tak spróbować ?



 
No właśnie - spróbować ? Przeczytałam w "MM" o konkursie na najpiękniej zaaranżowany balkon i ... biję się z myślami. Trochę brak mi odwagi. No i nie wierzę w swoje możliwości. I nie ma w tym odrobiny kokieterii z mojej strony. Serio. Chyba nigdy nie pozbędę się przekonania, że nie powinnam się wychylać i wygłupiać.  Sadzę, przestawiam, maluję, przecieram - i myślę.

Pozdrawiam - M.