Męskie gotowanie

Przepis na moją ulubioną zupę .  Jej smak   zafascynował mnie już dawno temu, choć była to wersja "błyskawiczna",  z torebki. Potem było poszukiwanie smaku i przeglądanie przepisów. Ostatecznie swoją genialną wersję zawdzięcza  M.  , który pewnego dnia wypakował na blat w kuchni zakupy i stwierdził, że gotuje minestrone.

Przyznam szczerze, że byłam sceptycznie nastawiona i nie dowierzałam, że się uda. Efekt jednakże przeszedł moje najśmielsze oczekiwania ... Od tamtej pory bacznie przyglądam się przynoszonym przez M. zakupom i za każdym razem, kiedy widzę oliwki, paprykę i cukinię, dobrze wiem,  co się zaraz zacznie  gotować.

Składniki :

• esencjonalny wywar mięsno - warzywny lub rosół
• 2 marchewki
• 1 cukinia
• 1 papryka czerwona
• 2 ząbki czosnku
• 1 szklanka czarnych oliwek
• 3/4 szklanki fasolki szparagowej ( może być mrożona, w sezonie oczywiście świeża !  )
• 3/4 szklanki zielonego groszku
• 1/2 szklanki drobnego makaronu
• 4 łyżki oliwy z oliwek
• parmezan
• przyprawy ? absolutnie żadne, tylko te dodawane do wywaru / bulionu + smak oliwy i warzyw : )

Marchewkę pokroić w plasterki i obsmażyć na oliwie z przeciśniętymi przez praskę ząbkami czosnku. Cały czas mieszając,  dodać osączone z zalewy oliwki. Po chwili wrzucić pokrojoną w kostkę paprykę.

Gdy marchewka lekko zmięknie, do garnka ze smażącymi się warzywami wrzucić cukinię. Na końcu dodać groszek i fasolkę  i jeszcze chwilę smażyć całość. Uwaga ! -  trzeba pilnować cukinii, żeby się nie rozpadła ! Całość zalać bulionem. Do gotującej się zupy wsypać przepłukany w zimnej wodzie makaron i  gotować do miękkości. Przed podaniem posypać  parmezanem ... I już !

Zadowolenie gwarantowane ... Spróbujcie, minestrone jest naprawdę pyszna !

Pozdrawiam - M.

Brokułowym skrytożercom mówimy ... smacznego !

 

 
Piątek. I znowu dylemat  - co na obiad ? W moim domu to jest prawdziwy problem - każdy lubi co innego ! Nie ma szans na jednomyślność w tej kwestii. Efekt jest taki, że często muszę gotować na dwa garnki. A zdarzało się i na trzy. Ma być bez mięsa, to wiadomo. Ale co w zamian ? Nie wszyscy lubią rybę, a  naleśniki też tak sobie. Największa jednomyślność jest zawsze przy pierogach ruskich. Choć nie do końca, bo najmłodszy krzywi się słysząc samą nazwę, a co tu dopiero mówić o zjedzeniu. Każdy je co innego, a ja modlę się o święty spokój. 

Dziś to ja mam ucztę - makaron w sosie grzybowym z brokułami.

Składniki :

• makaron ( im grubszy i większy, tym lepiej; mogą to być różnego typu muszle, ja polecam pappardelle - szerokie wstążki, które równomiernie pokrywają się sosem)
•  6 - 8 sztuk pieczarek ( albo kurki )
• świeże brokuły ( zimą mogą też być mrożone, choć to nie to samo )
• 1 duża cebula
• 1 duży śmietankowy serek topiony
• masło, sól, cukier ( ewentualnie bulion grzybowy )

Cebulę drobno kroimy i szklimy na roztopionym maśle. Dodajemy pieczarki pokrojone w plastry ( zbyt drobne "znikną" w sosie ! ), przesmażamy krótko razem z cebulą, podlewamy odrobiną wody i dusimy. W drugim naczyniu gotujemy podzielone na drobniejsze różyczki brokuły ( wodę oczywiście solimy i dodajemy trochę cukru, jak do fasolki ).

 * Uwaga  - należy pilnować, aby brokuły nie były zbyt miękkie, bo inaczej się rozpadną !

Do podduszonych pieczarek dodajemy pokrojony w mniejsze kawałki serek . Gdy się rozpuści w sosie ( zagęszczając go jednocześnie i  podkreślając smak ) - na małą chwilę dodajemy podgotowane brokuły. Doprawiamy do smaku ( sól, cukier, a jeśli ktoś ma ochotę - kilka kropel cytryny ). A potem całością polewamy ugotowany wcześniej makaron. Pycha !

 

Naprawdę polecam i pozdrawiam - M.

Mniaammm...

Bakłażan zapiekany z pomidorami i mozarellą. Przepisów tyle, ile łasuchów i fanów tej potrawy. Podaję dopracowany do perfekcji przepis mojego M., który jest mistrzem tematu ...  :) 

Składniki :

• 2 bakłażany
• 1 duża cebula
• 3 ząbki czosnku
• 1 - 2 łyżki oliwy
• 2 puszki pomidorów + 4 świeże ( chyba że  ktoś jest szczęściarzem i jest w posiadaniu prawdziwych , pachnących słońcem pomidorów, to dodaje oczywiście tylko świeżych )
• sól, cukier
• mozarella
• sos beszamelowy : 2 łyżki mąki, 2 łyżki masła, 1 szklanka mleka, sól.

Bakłażana kroimy wzdłuż na plastry, solimy i odstawiamy ( najlepiej zrobić to z samego rana ). Kiedy bakłażan się "poci", można przygotować sos pomidorowy. Zmiksowaną cebulę i czosnek należy zeszklić na łyżce oliwy i lekko posolić, dodać odrobinę cukru.

Następnie dodajemy pomidory i dusimy całość do chwili uzyskania w miarę gładkiego sosu. Teraz kolej na bakłażana. Próbowaliśmy poddawać go obróbce termicznej w różny sposób, ale najlepszy wychodzi przesmażony na niewielkiej ilości oliwy na zwykłej patelni ( grillowany zawsze okazywał się  twardy ). Trzeba tylko uważać, żeby nie przypalić i nie dać się skusić chęci ciągłego podlewania oliwą, bo całość będzie zbyt tłusta.

Przygotowujemy sos beszamelowy. Rozpuszczamy w rondelku masło, dodajemy mąkę i łączymy na gładką masę, a następnie - ciągle mieszając - wlewamy stopniowo mleko. Należy pilnować, aby sos się nie zagotował i nie przypalił. Całość lekko posolić. Nie polecam dodawania gałki - bez niej  sos jest bardziej delikatny i aksamitny w smaku i co najważniejsze - nie dominuje nad całością potrawy. Ciepłym beszamelem polewamy plastry bakłażana, następnie wylewamy sos pomidorowy itd. Kończymy warstwą mozarelli.

Wkładamy do piekarnika nagrzanego do 185 stopni na 20 - 25 minut. Gotowe !

Pozdrawiam - M.

Uffffff....

 

Krótkie spięcie, niekontrolowany ruch , dźwięk tłuczonego szkła.  A potem  -  płacz, w tym mój. Nerwy i  szycie ran. I szczepienie przeciwko tężcowi. Ktoś jednak nad nami czuwał, że cała ta historia nie skończyła się znacznie gorzej. Dziś -  prawie wszystkie szwy wyjęte. Pozostaną tylko blizny  i refleksja, że życie ludzkie jest bardzo kruche .

 

 

Pozdrawiam truskawkowo - M.