Plitwickie Jeziora

Pierwszy dzień wyprawy i  1050 kilometrów  drogi przed nami. Zawrotna prędkość , szybko zmieniające się widoki. Niecierpliwość, bo w głowie wciąż tkwią zakodowane obrazy odwiedzonych w ubiegłym roku miejsc, do których spieszno, jak jeszcze nigdy przedtem. Tolerancja dla mało komfortowej pozycji ( 12 godzin na siedząco ?! ), znudzonych drogą dzieci i męczącego na dłuższą metę szumu klimatyzacji.

  

Chorwacja, Ogulin.  Pizza w rodzinnym rozmiarze XXL, szybki prysznic i ... głęboki sen, z którego wyrywa myśl, że przecież szkoda czasu. Drugi dzień podróży na wyspę Ciovo. Dziś przed nami jeszcze 75 kilometrów bocznymi  i bardzo krętymi drogami  zawieszonymi nad prawdziwymi przepaściami. I  zwiedzanie parku. Potem blisko 300 km, by znów zamieszkać na ukochanej wyspie.

Parking. Tablica z napisem " Nacionalni Park Plitvicka Jezera "  informuje, że jesteśmy u celu naszej wyprawy. Stoimy przy wejściu nr 2. Tłum ludzi. Kasa biletowa i plan - schodzimy w dół, trasą od górnych jezior w kierunku Vielikiego Slapu. Najpierw przejażdżka wzdłuż jezior kolejką, potem pieszo, rejs łodzią i jeszcze kawałek w dół do największej atrakcji  - Wielkiego Wodospadu . I  powrót kolejką. 

 

Upał, mnóstwo ludzi chętnych do podziwiania   szesnastu  jezior,  cudu natury wpisanego na listę UNESCO. Kolejka, niesamowita duchota. Niepewność, czy silnik samochodu poradzi sobie z taką różnicą wzniesień. Wysiadamy. Plecak wypakowany butelkami z wodą staje się coraz lżejszy. Tylko aparat pęcznieje od zdjęć ; )
 

Wkraczamy w inny świat. Wokół nas prawdziwy tunel z drzew liściastych i iglastych, niezliczone drewniane pomosty ułatwiające komunikację , huk wodospadów, szum przepływających strumieni. Kolorowe ważki, które  unoszą się nad wodą o niespotykanej barwie - turkus?!  butelkowa zieleń ?! granat ?! Jeziora o krystalicznie czystej wodzie z mnóstwem ryb. Inne - zarośnięte algami i wodorostami. 

W głębinach zatopione konary drzew. Rozrastające się algi i wodorosty o nieprawdopodobnych kształtach i zaskakującej brawie. Jedne jeziora przechodzą w drugie, zasilając je swoimi wodami i tworząc malownicze wodospady.

Mija szósta godzina naszej wędrówki. Stoimy na pomoście w oczekiwaniu na łódź, która przewiezie nas na drugi brzeg wielkiego jeziora Kozjak. Bezszelestny napęd statku pozwala na skupienie się na oglądanym krajobrazie i przywołanie w pamięci dopiero co podziwianych widoków.   Punkt P3. Wysiadamy. Zajmujemy ławy przy wielkim drewnianym stole. Kurczak z rożna smakuje niesamowicie. Chwila na odpoczynek. Przed nami  jeszcze ostatni punkt wędrówki - Vieliki  Slap.   Zbieramy się i po kilkunastu minutach z trudem powstrzymujemy okrzyk zachwytu. I radości, bo delikatna mgiełka utworzona z wody spadającej z olbrzymiej skały pozwala na chwilkę wytchnienia.

 Wracamy. Wspinamy się krętą, wąską drogą w kierunku miejsca, z którego kolejka zabierze nas na parking. Jeszcze tylko rzut oka na jeden z najpiękniejszych widoków - kilka turkusowych jezior ułożonych kaskadowo, przedzielonych małymi wodospadami i pomostami .

Plitwickie Jeziora. Niesamowity, wodny świat stworzony przez narastające z trawertynu zapory. Zaskakujący. Moje kolejne chorwackie oczarowanie : ) 

Z wyspy Ciovo - GORĄCO pozdrawiam - M.

... kierunek południe !

No to jedziemy ! Wszystko  spakowane. Humory dopisują. Nowo kupione przewodniki obiecują niezapomniane wrażenia i kilometry ciekawych tras do pokonania. Przed nami naprawdę długa droga + Plitwickie Jeziora, Dubrownik. Wracam na moją wyspę ( klik ! ). I z wielką niecierpliwością czekam na spacer uliczkami Trogiru ( klik ! ), by raz jeszcze odbyć fascynującą podróż w czasie ...

  

Ściskam Was bardzo mocno i .... do sklikania ! Pozdrawiam - M.

Taca czy segregator ?

  

Bardzo się cieszę, że tyle osób zechciało wziąć udział w mojej zabawie. To oznacza, że przygotowane przeze mnie cukiereczki naprawdę  się  Wam spodobały ! A więc taca, czy segregator ? Najlepiej jedno i drugie. Dlatego postanowiłam, że dwie osoby dostaną ode mnie prezenty -

1 - tacę otrzyma   Sylwia   z bloga   Moje miejsce

2 - segregator zaś -   Brydzia   z bloga    W moim magicznym domku

Gratulacje !

Tak jak pisałam wcześniej, w najbliższy poniedziałek wyjeżdżam, więc wykonanie tacy i segregatora opóźni się nieco, ale  oprócz wygranych cukiereczków będę mieć dla zwyciężczyń niespodzianki.Dziękuję wszystkim za zabawę , a Sylwię i Brydzię proszę o kontakt ( adres e - mail znajdziecie na pasku bocznym bloga ).

Pozdrawiam - M.



Lato mieszczucha

Lato mieszczucha to lato spędzane na trzecim piętrze. Z  doniczkami obsadzonymi roślinami jedno -  lub wieloletnimi. Z sąsiadem, który czasami bywa męczący. Upalne, brzęczące niesamowitą muzyką owadów za dnia.

Od lat noszę w sobie marzenie o domu.  Z ogrodem, rzecz jasna.  I chociaż szanse na jego spełnienie są  praktycznie znikome  -  pielęgnuję w sobie tą myśl  bardzo starannie. Zaraziłam nią mojego M. , bo " jeżeli marzy tylko jeden człowiek, pozostanie to tylko marzeniem. Jeżeli zaś będziemy marzyć wszyscy razem,  będzie to już początek  nowej rzeczywistości" ( Helder Camara ).  Od pewnego czasu marzymy więc we dwoje. Może to będzie " początek nowej rzeczywistości " ?

Za każdym razem, kiedy siadam w fotelu na moim balkonie, oczami wyobraźni przenoszę się do  wymarzonego ogrodu. Pielęgnuję w sobie ten obraz . I ogród też. Uśmiecham się , bo wiem, że  w moim wymarzonym ogrodzie  spotkam  M. W końcu marzymy razem.



Rojniki, pelargonie, bakopa. Różne odcienie bieli i zieleni. Mój  miejski ogród.  Na jawie. Na trzecim piętrze.

******************* 

Jutro ostatni dzień candy ! Niebawem ogłoszę zwycięzcę. Wybraną osobę proszę o szybki kontakt ze mną  i ... cierpliwość, bo w najbliższy poniedziałek wyjeżdżamy na podbój środkowej Dalmacji. Przede mną pakowanie, pakowanie, pakowanie ... Pisząc posta dotyczącego candy nawet nie przypuszczałam, że wybierzemy się na wakacje, tym bardziej, że w planach był remont ... Wykonanie tacy / segregatora będę musiała więc nieco przesunąć w czasie.

*******************

Pozdrawiam- M.

Z nutką orientu

Latem najchętniej spędzam czas na balkonie. Układam w zasięgu ręki stosy gazet, książki. I motes z przydasiami, przepisami , różnymi pomysłami. Wertuję, przeglądam, doganiam zagubiony gdzieś czas. Odpoczywam : )

Co roku staram się przygotować coś nowego. Inaczej zaaranżować balkon . Czasami jest to inny dobór roślin ( choć od lat, niezmiennie, są to rośliny kwitnące na biało ... ), czasami nowy drobiazg na balkonowym stoliku.



W tym roku  - coś nowego, coś starego i ... coś zrobionego. Obok rojników, do których mam ogrrrromną słabość, na tacy ustawiłam pojemniki szklane  z "nutką orientu". W  środku zamknęłam białe świece, a na metalowym, arabeskowym wieczku zamocowałam zrobioną przez siebie zawieszkę.

Co jeszcze z nowości ? Śliczne narzędzia kupione w sklepiku Małgosi - ReDecor.pl : )
 

 Pozdrawiam - M.

Komplet S.Boxes

Niezwykłe zestawienie cynkowanej stali i szkła. Mimo zastosowanych materiałów - lekkość. I  przejrzystość. I prostota formy gwarantująca bezbłędne wpisanie się w każdą stylistykę.

`

 

Szklane pudełka Agnieszki zna z pewnością każdy. Od chwili, kiedy po raz pierwszy je zobaczyłam, nie mogłam przestać o nich myśleć. Trudno opisać wrażenie, jakie te cudeńka robią "na żywo". Jedno wiem na pewno - są absolutnie doskonałe. I nie ma w tym odrobiny przesady.

W nowym katalogu AgnethaHome pojawiły się pudełka w czarnym kolorze. Wyższe, z małym uszkiem ułatwiającym otwieranie. Tymczasem przede mną Komplet S.Boxes. Niezwykły, stalowo - szklany   świat Agnieszki.

Pozdrawiam - M.

Botanique Edition

Kiedy kupuję coś nowego do domu, rzadko myślę o konkretnym miejscu. A potem zaczynam wędrówkę po różnych kątach i zakamarkach. I próbuję. Przymierzam. Coś dostawię, coś przełożę. Ostatecznie okazuje się, że nowy nabytek bezbłędnie wpisuje się w klimat domu i wygląda tak, jakby był tu od zawsze.   Myślę wtedy - nowy ?  Nie, nasz. Domowy.

 Zupełnie tak samo było z lampką oliwną od Lene Bjerre. Kremowobiałe spękane szkliwo, brunatny brzeg. Do tego czarne, stylizowane litery i metalowy kapturek na knot zawieszony na krótkim łańcuszku.

Stoi na kamiennej tacy. Obok trzy części felietonów Umberto Eco , ulubione czasopisma i metalowy wygaszacz do świec.  Myślę sobie - nowa ? Nie, nasza. Domowa.

Pozdrawiam - M. 

PS - Witam serdecznie wszystkich nowych obserwatorów, podczytywaczy i odwiedzających incognito ; ) Cieszę się, że jesteście     : ) Przypominam o candy !  (  <--- klik )