Chwila

 

Czas leniwie sączy się przez palce, nigdzie się nie spieszy, nikogo też nie pogania. Zapas dobrych, czystych słów i  pozytywnych emocji pulsuje pod skórą. Czeka na właściwy moment, by eksplodować brakiem umiaru i nieskrępowaną spontanicznością. Ale jeszcze  chwilę muszę zaczekać -  przetrwać, zapracować i zasłużyć.

 

  Emocjonalna huśtawka. Zaskakujący smak herbaty zamknięty w kultowej już metalowej puszce. Aromatyczny napar ze zdefiniowanym przez filiżankę kształtem. Czas na małe poobiednie lenistwo - nieocenione chwile tylko dla mnie, których ostatnio tak bardzo mi brakuje ! Króciutki relaks, małe sam na sam  z własnymi myślami i ulubioną muzyką w tle. 

 

 
Za chwilę siadam do pracy. Do produkcji  stosu dokumentów, które nikomu nie są potrzebne i które nie mają żadnego przełożenia na życie i jego jakość. Mierzą, badają, sprawdzają, podsumowują. Przedstawiają ważne dane  za pomocą słupków albo kół. Opisują czyjeś predyspozycje i umiejętności procentem i  staniną. Mniej lub bardziej prawidłowo wyciągniętym wnioskiem i sformułowanymi rekomendacjami. Po co ?  Przecież tam nie ma życia i prawdziwych ludzi. Są tylko wartości liczbowe, krzywe, sinusoidy. Ale to chyba już znak naszych czasów - statystyka przerasta człowieka, który staje się tylko kolejnym numerem albo kodem. 

Nie chcę być elementem liczbowej układanki. Dlatego  cieszę się z  leniwie sączącego się  przez palce czasu, który nigdzie się  nie spieszy  i nikogo też   nie pogania. Delektuję się  smakiem. Niebanalnym. I tego Wam życzę w to niedzielne popołudnie : )

Pozdrawiam - M.

*********************

 Dziękuję za każdy komentarz pod ostatnim postem - dobrze jest wiedzieć, że mogę liczyć na  Waszą pomoc i dobre słowo :) 
A pyszne herbatki  zamówicie w sklepiku Lilli - baaaardzo polecam !

Chaos

Ludzie, sprawy, problemy.  Odkryto, oszukano, uratowano.  Tysiące informacji  bombarduje każdego dnia moją głowę. Słucham -  ale czy słyszę ? Czytam  -  ale czy rozumiem ? Żmudna selekcja newsów i bardzo potrzebna mi  klasyfikacja - niezbędne  / nic ważnego  / po co mi to ?....   Muszę mieć porządek  - rzeczy i myśli.  Muszę znać cel.  Medialny szum, bardzo życiowy zamęt. Dość !

 Coraz więcej odpuszczam z tego, co moje i tylko dla mnie. Rezygnuję -  przede wszystkim z siebie   - i dlatego nie osiągam wytyczonego wcześniej celu. Wszystko odkładam na później. Lampę, balkon, czułość, wiosnę. Życie też. Odkładam na później - czyli na kiedy ? Robię tylko to, co najistotniejsze.  Kupić, sprawdzić, oddać, uprać i ugotować. Zaprowadzić, przygotować, rozliczyć się.  Gdzie w tym wszystkim znaleźć czas na siebie ? Gdzie radość, zoom na detal, drobiazgi ? Gdzie mój egoizm pozwalający na zdrowe proporcje i emocjonalne perpetuum mobile ? Od dłuższego już czasu  toczę bitwę. Walczę z własnymi, nie zawsze dobrymi,  emocjami, które nie dają mi chwili wytchnienia. Kontrola, ewaluacja, raport, sprawozdanie. Napisać, oddać, wysłuchać, stulić uszy. Oceny, sympozjum, kurator dopytujący o moich podopiecznych, Sąd Rodzinny.. I tak w kółko. Nie lubię chaosu. Nie przynosi niczego dobrego. Na szczęście jest  dom. Wycisza. Rozumie każdą słabość. Akceptuje. Pomaga.
 


A ja ? Znów jestem obok -  siebie, bliskich mi ludzi, pozytywnych emocji. Ale już niedługo, zaledwie kilka tygodni... Byle do wakacji ; )

Pozdrawiam w deszczowy poniedziałek - M.

 

 

Definicja

 

 Co mieści w sobie definicja słowa " Mama " ?   Niewiele -  zaledwie gotowość do wielkich poświęceń i  nieprzespanych nocy. Odkładanie tego, co   swoje   -   na później. Świadomość, że jest się dla kogoś całym światem ,  przewodnikiem po zawiłościach rzeczywistości.  


*********

Co to znaczy być Mamą ?  To znaczy być autorytetem zbudowanym na stuprocentowej akceptacji i stałej gotowości do objaśniania życia. Autorem suplementów pozwalających wciąż uzupełniać  trudną naukę siebie. To znaczy też -  być   odpowiedzią na najtrudniejsze i najbardziej zaskakujące pytania. Cierpliwością. Wyrozumiałością,  zaufaniem  i   troską. Wreszcie - być  bohaterem - prawdziwym herosem walczącym z najstraszliwszym owadem w obronie autonomii i dla świętego spokoju. Gwarancją bezpieczeństwa  przy nieporadnym stawianiu pierwszych kroków.  I bezwarunkową akceptacją. Ciepłem, niepowtarzalnym zapachem  domu i jedynym w swoim rodzaju smakiem ulubionych potraw. Czym jeszcze ?  Codziennością i  niecodziennością.  Niestrudzonym towarzyszem. Czy to dużo ?  Cały czas mam wrażenie, że to jeszcze za mało. Ale jestem gotowa zmierzyć się z każdym problemem, przyjąć każde, nawet najstraszliwsze wyzwanie  -  tylko po to, by usłyszeć   -  "  kocham cię, mamo !  ".

Pozdrawiam majowo   -   M.

W trakcie

Cały czas jestem w trakcie. Niewiele się zmienia, mało przybywa... Marzę o chwili, kiedy " w trakcie " zamieni się  na  - " po ". Takie po - układane, zgodne z planem i dobrze się kom - po - nujące.  Tymczasem - wciąż  jestem w trakcie  !  -   wymiany, sadzenia, malowania. Podejmowania decyzji i szukania. Walki z żarłocznym najeźdźcą ; ) Trucia robali, gróźb słownych i rękoczynów  -  podklejania, malowania  i zabezpieczania lakierem akrylowym. A jednocześnie  -  za dużo  spraw z zewnątrz i kompletnie nie na temat   non stop mnie rozprasza   i  absorbuje . Wymaga mojej całkowitej uwagi i poświęcenia. A balkon ?  Cóż, musi poczekać. 

Pozdrawiam  - M.

Zawód Mama

W mocno oświetlonej sali rozległ się płacz. Początkowo bardzo cichy. Zaciśniętą w pięść siną rączkę owinięto giętkim plastikiem informującym o imieniu, płci i nazwisku matki. Drobne ciałko dokładnie umyto, zbadano i zmierzono. Sprawdzono prawidłowość pracy serca, zabarwienie skóry, napięcie mięśni. Przetestowano odruchy. Całość poddano surowej ocenie. Opisano punktami, wypełniono niezbędne tabele. Wszystko po to, by w księgi statystyczne w rubrykę "przychód" wpisać nowe życie. Pieczęć. Zamaszysty podpis. Gotowe.

***************

Gonitwa myśli, sprzeczność uczuć. Przerażenie  i  niepewność   tuż obok  poczucia siły, nieopisanej dumy i gotowości do pełnienia zupełnie nowej roli w życiu. Zdławiony szczęściem i wielkim wzruszeniem oddech.


***************

Dopiero wtedy w ramionach M. dostrzegłam małą główkę... Kiedy przytuliłam zawiniątko, moją uwagę przykuły utkwione we mnie wielkie, fiołkowe oczy. Pierwszy dotyk. Kruchość ciepłego ciałka ufnie szukającego kontaktu... Maleńkie czoło, nie kryjąc  swojego rozczarowania otaczającym światem, demonstrowało wszystkim idealnie pomarszczoną skórę. Zamknięte do tej pory usta drgnęły . I choć z fachowej literatury dobrze wiem, że nie było  w tym nawet odrobiny woli i świadomości, raczej niekontrolowany odruch - "uśmiech"  ten w jednej chwili przewartościował mój świat i od nowa ustalił priorytety. Nie zmieniły się wraz z upływem czasu, choć od tamtego dnia minęło już 15 lat...   Do dziś ściśle określają kolejność wszelkich działań, precyzyjnie ukierunkowują  moją  uwagę i każą skupiać się na tym, co rzeczywiście istotne. Dokonywać dojrzałych wyborów. Niemal codziennie zdawać trudny egzamin z  odpowiedzialności. Chwilami to naprawdę niełatwe zadanie. Ale ja już nie wyobrażam sobie, że mogłoby być inaczej -  dzięki temu moje życie po prostu ma sens. Dlaczego ?  Bo jestem mamą. A to już brzmi naprawdę dumnie.

Pozdrawiam majowo - M. 

Powrót do codzienności

 

Pierwsze, drugie, trzecie ... jeszcze tylko czwarte pudło i ... zrobione ! Wszystko popakowane, zabezpieczone folią i napisem "Wielkanoc".  Odłożone na później i za rok. Teraz kierunek piwnica.  Jajka  wyłuskane z zawiłości kiełbasy , baran usatysfakcjonowany pełnym świątecznym etatem. Poszukiwania straconego gdzieś sensu zakończone  sukcesem.  Tymczasem codzienność stoi już na progu i ze zniecierpliwieniem tupie nogą. Domaga się należnej jej uwagi i zaangażowania w sprawy zwykłe i codzienne właśnie. Wcale nie mniej ważne niż świąteczny rozgardiasz i biały barszcz na święconce.

 

Pozdrawiam - M.

Przy wielkanocnym stole

 Świąteczna niedziela. Uroczysta. Z tradycyjnym święconym jajkiem. Z zaprawianym chrzanem  barszczem. Pachnąca pieczonym boczkiem i nadziewaną kaczką.  Pełna serdecznych życzeń i nadziei na ich spełnienie.  

 

 

Skupiona wokół prostokątnego stołu, dającego poczucie spokoju  i   harmonii. Z ludźmi, którzy  pozwalają  na  odnalezienie zagubionego gdzieś sensu. Radosna, pełna wewnętrznej siły i energii - Niedziela  Wielkanocna.

Pozdrawiam serdecznie - M. 

Życzenia

 Ostatnia prosta. Za chwilę zniknę w kuchni, by przygotować koszyk. Kolejny już raz w pachnącej wędzonką wiklinowej kolebce zając ubrudzi nos  chrzanem, porcelanowa gąska wyciągnie wysoko szyję, by  - jak zwykle - mieć baczenie na wszystko. Wędzony boczek utłuści brzuchy kurkom, a baranek będzie napominać całe towarzystwo cichutkim dzwonieniem. W pętkach białej  kiełbasy  zaklinują się malowane w łuskach cebuli jajka. Całe popękane z dumy i święcie przekonane, że bez nich  się przecież nie obejdzie... Chleb, babka, sól. Zielona borowina. Zimne krople spadające z wysoka i z błogosławieństwem. Coroczna celebracja. Nudno ? Nie, to moje constans, stała - niezmienna. Dlatego tak ważna. Źródło wewnętrznej siły i przekonania, że warto. Powód uśmiechu.

 **************************************

Ciepłych, radosnych Świąt !

**************************************

Pozdrawiam serdecznie i świątecznie - M.

Obok

Nie sprzątam. Z rzadka też dekoruję. Bez zapału i bez wyraźnego pomysłu. Bez kierunku też. W kuchni dzieje się tylko tyle, ile jest absolutnie konieczne. Wszystko znajduje się  gdzieś obok. Sens powrócił. Tym razem diabli wzięli zdrowie. Od poniedziałku choruję. Antybiotyk rozprawił się już z mieszkającymi we mnie  bakteriami, ale  zafundował mi przy okazji osłabienie, nieustający ból głowy i straszliwą obojętność .

 

 Wokół mnie sterty  kartonowych pudeł, folii, papieru...  Gdzieniegdzie spomiędzy pokruszonych brzozowych gałązek sterczą królicze uszka. Baran zawadiacko spogląda na mnie jednym odkrytym okiem, jakby chciał uzyskać ostateczną odpowiedź, czy w tym roku pracuje na cały etat.  Ale ja jeszcze nie wiem. Gdzieś  do -  nikąd  poturlały się jajka...   Gotujący się w wielkim garze bigos woła o chwilę uwagi i garść grzybków suszonych. Bulgocący wywar na galaretkę łypie  na wszystkich wielkimi okami tłuszczu i zdaje się być kompletnie zdezorientowany całą sytuacją... Bo Świąt jeszcze nie widać. Na szczęście  - niezależnie od nie - umytych okien, nie - przemyślanych,  przypadkowych  dekoracji i nie - upieczonych mięs - wiem, że z pewnością się  pojawią. W ciepłych życzeniach, w okruszkach święconego jajka w kącikach ust, w  uśmiechu i w pełnym wyrozumiałości spojrzeniu.

Pozdrawiam - M.

 

Króliczek wędruje do ...

  

 
 W powietrzu unosi się zapach wiosny i słońca.  Odebrane świadectwo potwierdzające dopiero co zdobyte kwalifikacje  wisi na  tablicy z domowymi newsami -  między kartką z datą następnej wizyty u dentysty a rachunkami za łopatkę i  śmietanę. Moje zmęczenie wywołane brakiem wolnych weekendów i kłopotami w pracy  sięga zenitu i  - szczerze powiedziawszy - zaczynam się łapać na myśli, że zbliżające się święta niewiele mnie obchodzą :/ Czas  na  wyniki wiosennego candy, bo  - jak już napisałam  -  zależy mi, żeby królik dotarł do zwyciężczyni jeszcze przed świętami.  And the winner is ... 

***********************

...  Dominika z bloga Przy kasztanowej alei.   Gratuluję : D ( i proszę o kontakt ).

***********************

Dziękuję wszystkim za udział w zabawie  : ) . Dziękuję też za każdy wpis pod poprzednim postem. Po prostu ... chce się żyć  : ) Mimo wszystko ! ...do sklikania ! Pozdrawiam - M.