Wakacyjne przygotowania

Wakacje tuż - tuż. Jeszcze tylko trzy tygodnie. Do tego czasu mam mnóstwo dokumentacji do przygotowania. Różnych papierów, danych wpisywanych jednego dnia w pionie, a następnego - w poziomie. Lub na ukos. Sprawozdania, protokoły, raporty. Lizuski i rozliczenia. Efekt jest taki, że  nawet na balkon nie mam czasu.

Dzięki Bogu widać światełko w tunelu ;)

Żeby nie zwariować, wybrałam się na zakupy. Typowo letnie. W sam raz na upalne dni. Lekko, transparentnie. Z wielkim polem do popisu w kwestii uzupełniania fakturą  i  podkreślania barwą.
 

Pozdrawiam - M.

Nie szkodzi

 I znowu pada. Nawet nie pada, tylko leje ! Ale nie szkodzi. Poprawiam nastrój zapalonymi świecami. Słucham ulubionej muzyki, przeglądam gazety. I ładuję akumulatory. Sklejam środek pogruchotany w ciągu tygodnia. Przez ludzi i stres. Przez cudzą złość i brak wrażliwości. Pada ?  Nie szkodzi. Taki dzień może być jaki tylko chce. Byle wolny od pracy  i bezpieczny w moich czterech ścianach: )

To już  kolejna burza w ciągu ostatnich dni. Majowa. Gwałtowna. Marzył mi się ciepły wieczór z lampką wina na balkonie, ale może być i tak.

 W zasięgu ręki "Zielona mila" S. Kinga z zakończeniem zupełnie innym od filmowej wersji ( zaskakującym ! ), stos płyt z muzyką odtwarzaną wciąż na nowo ( Enya, Mozart, koncerty fortepianowe Chopina, Pachelbel ). Notes pełen  pomysłów. Tych opisanych i tych narysowanych. I wyciętych z gazet też. Czekających cierpliwie na realizację.

 Spokój. Brak pośpiechu. Uśmiech. Czułość i dotyk.

A że pada ? Niech pada. Nie szkodzi.

Pozdrawiam - M.

 

Tablica

Ostatni post pisałam pełna  rozterek i znaków zapytania. Odważyć się, czy nie ? Głowa aż trzeszczy od wątpliwości ( " pewnie będą dużo lepsi... "), brak wiary w siebie ( " z czym do ludzi?! ...") i najgorsze  -  strach, jeśli się uda  ( " ... i co wtedy?!... " ). Ale dzięki Wam  już wiem. Wiem , że " strach jest najgorszym doradcą człowieka", że " do odważnych świat należy" i że " nie mogę pozwolić, żeby strach zamykał przede mną drzwi do spełnienia marzeń" . Dziękuję : )
Zabieram się na serio do pracy, choć czasu u mnie jak na lekarstwo. Ale nie szkodzi, do 30 sierpnia zdążę na pewno.  Na razie wysłałam zdjęcie do " Werandy " (  można jeszcze zagłosować do 3 czerwca  ) . Brałam już udział w podobnym konkursie w ubiegłym roku, ale  postanowiłam spróbować raz jeszcze, bo - " próbując NIC nie tracisz, a możesz zyskać". Więc spróbowałam .



I jeszcze tytułowa tablica. No właśnie.  A na tablicy ? Myśl Marka Twaina, stworzona chyba specjalnie z myślą o takich ludziach, jak ja. Bardzo a ' propos i na temat. Bo dodaje sił i wiary w siebie. Bo nie pozwala wątpić . Przyniósł ją dziś listonosz.

"Za dwadzieścia lat bar­dziej będziesz żałował te­go, cze­go nie zro­biłeś, niż te­go, co zro­biłeś. Więc od­wiąż li­ny, opuść bez­pie­czną przys­tań. Złap w żag­le po­myślne wiat­ry. Podróżuj, śnij, od­kry­waj."

Pozdrawiam - M.

PS - Za miesiąc zaczynają się wakacje , świetna okazja do zabawy :)  Pomyślałam o candy - wakacyjnym cukiereczku w nieco "odrapanej" konwencji. Segregator?  herbaciarka ? pudełeczko na płyty? a może  taca?

 

A może by tak spróbować ?



 
No właśnie - spróbować ? Przeczytałam w "MM" o konkursie na najpiękniej zaaranżowany balkon i ... biję się z myślami. Trochę brak mi odwagi. No i nie wierzę w swoje możliwości. I nie ma w tym odrobiny kokieterii z mojej strony. Serio. Chyba nigdy nie pozbędę się przekonania, że nie powinnam się wychylać i wygłupiać.  Sadzę, przestawiam, maluję, przecieram - i myślę.

Pozdrawiam - M.

Hortensja

 
Moja zabawa w ogrodnika pomału dobiega końca. Większość roślin jednorocznych już zasadziłam, odświeżyłam donice, iglaki dostały odpowiedni nawóz. Jeszcze tylko poduchy na fotele  i zagospodarowanie stolika.

Mam dwie odmiany hortensji. Nareszcie ! Płatki jednej z nich są całkiem gładkie na brzegach, drugiej - karbowane. Obie wyglądają zjawiskowo. Problem w tym , że tak mi dobrze z nimi , że nie wystawiłam ich jeszcze na balkon. Pasują jakoś tak ... albo mnie z nimi tak majowo.

Pozdrawiam - M. (  niecierpkom też tak jakoś niespieszno na powietrze... )

Kuchenny ogródek

Kuchenny ogródek. Mała skrzynka pełna pachnących ziół. Cztery przegródki. Uchwyt do wygodnego przenoszenia z miejsca na miejsce. Do wygodnego zrywania wedle smaku i zgodnie z przepisem.
 

Moja namiastka prawdziwej letniej kuchni - pachnącej ziołami, brzęczącej muzyką owadów, kuszącej aromatem gotujących się potraw. Smak, zapach, kolor.

Nie wyobrażam sobie kuchni bez świeżych ziół. Mam je na parapecie okrągły rok. Tym razem zagościły również na kuchennym blacie. Opisane odpowiednimi tabliczkami.

Pozdrawiam - M.

Męskie gotowanie

Przepis na moją ulubioną zupę .  Jej smak   zafascynował mnie już dawno temu, choć była to wersja "błyskawiczna",  z torebki. Potem było poszukiwanie smaku i przeglądanie przepisów. Ostatecznie swoją genialną wersję zawdzięcza  M.  , który pewnego dnia wypakował na blat w kuchni zakupy i stwierdził, że gotuje minestrone.

Przyznam szczerze, że byłam sceptycznie nastawiona i nie dowierzałam, że się uda. Efekt jednakże przeszedł moje najśmielsze oczekiwania ... Od tamtej pory bacznie przyglądam się przynoszonym przez M. zakupom i za każdym razem, kiedy widzę oliwki, paprykę i cukinię, dobrze wiem,  co się zaraz zacznie  gotować.

Składniki :

• esencjonalny wywar mięsno - warzywny lub rosół
• 2 marchewki
• 1 cukinia
• 1 papryka czerwona
• 2 ząbki czosnku
• 1 szklanka czarnych oliwek
• 3/4 szklanki fasolki szparagowej ( może być mrożona, w sezonie oczywiście świeża !  )
• 3/4 szklanki zielonego groszku
• 1/2 szklanki drobnego makaronu
• 4 łyżki oliwy z oliwek
• parmezan
• przyprawy ? absolutnie żadne, tylko te dodawane do wywaru / bulionu + smak oliwy i warzyw : )

Marchewkę pokroić w plasterki i obsmażyć na oliwie z przeciśniętymi przez praskę ząbkami czosnku. Cały czas mieszając,  dodać osączone z zalewy oliwki. Po chwili wrzucić pokrojoną w kostkę paprykę.

Gdy marchewka lekko zmięknie, do garnka ze smażącymi się warzywami wrzucić cukinię. Na końcu dodać groszek i fasolkę  i jeszcze chwilę smażyć całość. Uwaga ! -  trzeba pilnować cukinii, żeby się nie rozpadła ! Całość zalać bulionem. Do gotującej się zupy wsypać przepłukany w zimnej wodzie makaron i  gotować do miękkości. Przed podaniem posypać  parmezanem ... I już !

Zadowolenie gwarantowane ... Spróbujcie, minestrone jest naprawdę pyszna !

Pozdrawiam - M.

Koniec tygodnia

Słońce. Eksplozja zieleni. Proste definicje i oczywiste wnioski. Tak lubię najbardziej.

 

Skusiłam się na  pierwsze pelargonie w kwiaciarni. Od lat sadzonki  kupujemy bezpośrednio od ogrodnika ze szklarni i choć są droższe, niż w innych punktach, nigdy się nie zawiodłam. Tym razem, nie mogąc się już doczekać kwiatów na balkonie ( z kupnem ich wiąże się cała wyprawa, do której oczywiście muszę nakłonić M  ... ), kupiłam trzy maleńkie sadzonki - i mam już swój kawałek lata ; ) Hortensje będą za kilka dni. Jeszcze bakopa, komarowiec, tymianek cytrynowy, może mulenbekia ? Bluszczyk kurdybanek ? Dalie ? A może niecierpki ? 

 

 W perspektywie długi majowy weekend. Kilka dni na regenerację i balkonowe prace, wypad do centrum ogrodniczego, zakup ziemi, nawozów.  Potem pewnie mała integracja ze znajomymi ; )

A Wy, jakie macie plany ?

 Pozdrawiam cieplutko i niemal majowo - M.

PS - czas najwyższy też na minestrone. Majowy weekend to dobry moment.

Brokułowym skrytożercom mówimy ... smacznego !

 

 
Piątek. I znowu dylemat  - co na obiad ? W moim domu to jest prawdziwy problem - każdy lubi co innego ! Nie ma szans na jednomyślność w tej kwestii. Efekt jest taki, że często muszę gotować na dwa garnki. A zdarzało się i na trzy. Ma być bez mięsa, to wiadomo. Ale co w zamian ? Nie wszyscy lubią rybę, a  naleśniki też tak sobie. Największa jednomyślność jest zawsze przy pierogach ruskich. Choć nie do końca, bo najmłodszy krzywi się słysząc samą nazwę, a co tu dopiero mówić o zjedzeniu. Każdy je co innego, a ja modlę się o święty spokój. 

Dziś to ja mam ucztę - makaron w sosie grzybowym z brokułami.

Składniki :

• makaron ( im grubszy i większy, tym lepiej; mogą to być różnego typu muszle, ja polecam pappardelle - szerokie wstążki, które równomiernie pokrywają się sosem)
•  6 - 8 sztuk pieczarek ( albo kurki )
• świeże brokuły ( zimą mogą też być mrożone, choć to nie to samo )
• 1 duża cebula
• 1 duży śmietankowy serek topiony
• masło, sól, cukier ( ewentualnie bulion grzybowy )

Cebulę drobno kroimy i szklimy na roztopionym maśle. Dodajemy pieczarki pokrojone w plastry ( zbyt drobne "znikną" w sosie ! ), przesmażamy krótko razem z cebulą, podlewamy odrobiną wody i dusimy. W drugim naczyniu gotujemy podzielone na drobniejsze różyczki brokuły ( wodę oczywiście solimy i dodajemy trochę cukru, jak do fasolki ).

 * Uwaga  - należy pilnować, aby brokuły nie były zbyt miękkie, bo inaczej się rozpadną !

Do podduszonych pieczarek dodajemy pokrojony w mniejsze kawałki serek . Gdy się rozpuści w sosie ( zagęszczając go jednocześnie i  podkreślając smak ) - na małą chwilę dodajemy podgotowane brokuły. Doprawiamy do smaku ( sól, cukier, a jeśli ktoś ma ochotę - kilka kropel cytryny ). A potem całością polewamy ugotowany wcześniej makaron. Pycha !

 

Naprawdę polecam i pozdrawiam - M.